Nice to meet you
Mijn naam is Arienke en ik ben ruim 16 jaar moeder van inmiddels 7 kinderen. Ook ik leerde het runnen van mijn gezin niet van de één op de andere dag. Elke dag was oefenen en bijschaven. Maar ik ontdekte: je kunt het gewoon leren! Op een manier die ook fijn aansluit bij wie jij bent.
Met vallen en opstaan heb ik geleerd heel dicht bij mijzelf te blijven in de keuzes die ik maak. En nog steeds stap ik wel eens mis. Maar ik heb ook geleerd om dan nog weer beter te voelen. Te voelen wat ik nodig heb. En bij te sturen in de stap die toch niet zo handig was.
Je kunt mij omschrijven als een introvert. Ik haal mijn energie uit mijn tijd alleen. Pas als ik op mezelf ben, laad ik op. Dit wist ik niet vanaf dat jong was. Mensen noemden mij een extravert. Ik kon immers goed met mensen optrekken en was niet verlegen. Daarnaast kon ik ook genieten van reuring en leuke dingen ondernemen.
Toen ik ontdekte dat ik een introvert was en dat ik tijd alleen nodig heb om op te laden, was dat echt een enorm grote switch in mijn leven. Zoveel dingen vielen op zijn plek! Sindsdien ben ik veel meer in balans en vanuit die rust kan ik ontzettend toffe dingen ondernemen. Terwijl ik ook op hetzelfde moment als (of eerder dan!) de kids naar bed ga. Niet omdat ik ‘zwak’ ben of het ‘anders niet aankan’, maar omdat ik weet dat ik mijn slaap goed kan gebruiken voor een voldaan leven. Ik heb mezelf omarmt met wie en hoe ik ben. Dat geeft een heleboel rust en duidelijkheid in hoe ik ons gezin run en hoe we ons leven kunnen invullen.
Dan ook een tafel vol!
Toen we trouwden, wisten we niet of we gelijk kinderen zouden willen. We konden ons voorstellen dat het met kinderen heel leuk kon zijn, maar dat we er alleen met z’n tweetjes ook iets heel gaafs van konden maken. We lieten het open.
Maar toen ik zwanger was van de eerste, wist ik: dan wil ik ook een tafel vol met broertjes en zusjes of vriendjes en vriendinnetjes en het gezinsleven helemaal omarmen.
En zo gebeurde.
We hebben in ons huis inmiddels twee grote eettafels staan beneden en alles gaat GROOT: grote pannen eten, kisten vol reservekleding, boodschappenkarren vol, driedubbele stapelbedden, een trampoline die altijd VOL is, een verstelkist met kapotte kleding die zich elke dag weer aanvult,… En ik vind het heerlijk.
Ik deed gewoon dingen die niet bij mij pasten...
Ik ben taakgericht. Ook iets dat ik pas later ontdekte. Sociale contacten en al het 'bijpraten' zogen me leeg en ik dacht: wat is er met mij mis, dat ik mij steeds meer van alles en iedereen terugtrek? Tot ik tijdens een periode van vrijwilligerswerk een hele helpende test mocht doen. De resultaten waren zo verhelderend! Van ‘sociaal doen’ ging ik uit, van een project of taak met duidelijk begin en einde, ging ik aan! Ik deed gewoon dingen die niet bij mij pasten.
Ook dat stukje van mijzelf ben ik gaan omarmen. Een verjaardag in een kringetje? Laat mij ondertussen maar even die strijk van je wegwerken (win-win). Een feestje bij ons thuis? Ik doe de organisatie, mijn man de social talk. Het is niet dat ik niet van mensen houd. Anders zou deze training er niet zijn 😊 Maar ik vul hem liever praktisch in 😉 En ik ben er een leuker mens van geworden!
Ik ben op zoek naar avontuur en afwisseling
Ik heb onrust in me.
Ik heb behoefte aan nieuwe plannen. Nieuwe avonturen. Nieuwe reizen. Nieuwe plekken. Ik houd van het communityleven. Het leven samen leven, maar waar ieder ook z’n eigen plek en eigen leven heeft. Zonder dit avontuur en deze afwisseling verpieter ik.
Dus toch ook een mensen-zoeker. Op een manier die aansluit bij wie ik ben.
Sterke troef in handen
Uiteindelijk bleek ik met mijn praktische inslag en behoefte aan overzicht en structuur, maar tegelijk de drang naar avontuur, een hele sterke troef in handen te hebben. Want hoe kon het dat ik met mijn naar binnengerichte persoonlijkheid, zoveel voor elkaar kon krijgen met mijn gezin terwijl de rust bewaard bleef? Elke nieuwe zwangerschap en baby was een feestje, en bijna altijd ook het startschot van een nieuw leuk project dat ik er ‘even bij deed’.
